Sietno mi nad Tobą Lechio! - ZADRUGA

Nie rzucim Ziemi skąd nasz Ród
Przejdź do treści

Sietno mi nad Tobą Lechio!

Sietno mi nad Tobą Lechio!
Porośnięta w wraże lasy
Czekam wrzemion gdy powiędną
Tęskno czekam na te czasy!

I jak mogę myśl wytężam
Wytężając takoż dłonie
Brnące myśli wciąż się piętrzą
Dłonie na myśl brną po oręż!

Twoje niwy w gąszcz porosłe
W smerdne duchy z myśli obce
Czas wypielić sławskim ostrzem
Ochędożyć przodków kopce!
Gorazd Bróg Bogdanowic - Październik 1994 r.
Wróć do spisu treści